Vinnuaðstaðan tekin í gegn

 Þessir dúllurassar ætla að lúlla hjá mömmu sinni í nótt,

Eiginmaðurinn að vinna í Róm og við með kósíkvöld í kastalanum á meðan.  Náði þessari yndislegu mynd af þeim rétt áður en þeir fóru að rífast um það hver ætti að vera í miðjunni!

Ég er draslari... 

safna að mér alls kyns dóti.. 

sem verður að hrúgum út um allt.

Nú er lengi búið að standa til að taka til í vinnuaðstöðunni!

Það varð að veruleika í gær. 

og nú er ég búin að setja allt í merkta kassa...

taka saman allar perlur, föndurdót, lím, pappír, efni og garn og raða afskaplega skipulega í skókassa og plastkassa og pappakassa....

Allt á sínum stað

Ég verð að viðurkenna að ég sæki inspirasion í óreiðuna mína..

reyni að nýta galla mína í jákvæða hluti.

Hef alltaf verið svolítil Pollíanna... og þá er best að enda á því að blessa elsku rigninguna og þrumurnar og eldingarnar sem gáfu mér tíma til að taka til!

Hugleiðingar um sumarið og lífið í litlu þorpi!

Þegar ég loka augunum og útiloka hljóðin úr næsta herbergi, þar sem strákarnir mínir þrír eru að horfa á Star Wars, heyri ég ljúfa tóna frá Pizzeríu Marco og Soniu... Það er laugardagskvöld og síðustu helgar hefur lifandi tónlist verið fastur liður á Campi (héðan í frá mun ég nota orðið Campi fyrir Pizzeriu Marco og Soniu, því hún er föst við íþróttavellina hér í Mandela og þar er líka bar... svo kalla allir þorpsbúar staðinn Campi)

Þegar Ingó var á spítalanum byrjaði ég að stunda það að skreppa á Campi klukkan 18.00.  (þegar ég var ekki á spítalanum á þeim tíma)  þar hittast þorpsbúar, fá sér ís eða bjór eða bara vatn og spjalla meðan börnin leika sér, annað hvort á íþróttavellinum eða á veitingastaðnum.  

Hér sést Felix Helgi að leika sér á Campi

Hinrik Leonard að gæða sér á snakki á Campi, í bakgrunninum sést vinur okkar Antonio spila tennis.

Hinrik og Flaminia, 5 mánaða dóttir vina okkar á Campi!

Það er gott að geta farið á Campi, hitt vini og leyft krökkunum að leika saman.

Hér eru strákarnir mínir á heimleið af Campi.. klukkan orðin rúmlega 20.00 og myrkrið að skella á.

Við eigum orðið góða vini í þorpinu.

Búin að fara í tvö matarboð í vikunni fyrst hjá Antonio og Patriziu sem eiga börn á sama aldri og strákarnir mínir.

Svo fórum við í matarboð til Cinziu og Fabio, með tveimur öðrum fjölskyldum, Antonio og Patriziu og Lauru og Roberto og öllum börnunum.. hér eru nokkrar myndir:

Hér sést barnaborðið, 

Felix, Hinrik, Verdiana, Benedetta, Alice og Claudio

Laura og Roberto og Fabio

Felix Helgi og Claudio í  Wii

Flaminia er yngst af þremur börnum Lauru og Roberto

Antonio að pósa fyrir mig!

Patrizia sem engill... :)

Þegar klukkan sló tólf var dregin fram þessi dásamlega kaka sem lítur út eins og sikileyski pastarétturinn "pasta alla norma"  En Patrizia og Cinzia baka kökur og eru með síðu á 

Facebook Cosí fan torte

Hér sést loks í Cinziu sú ljóshærða hægra megin

Við komum ekki heim fyrr en eftir kl. 2, hér sést Ingó háma í sig köku en Antonio var orðin ansi þreyttur!  Enda hittumst við á þriðjudagskvöldi.

Nú fara fjölskyldurnar hægt og rólega að fara í frí niður á strönd, svo koma allir aftur í ágúst og þá verður fjör í þorpinu.

Þorpshátíðin er í ágúst og þá verður mikið um að vera fyrir  börnin.

Nóg í bili

Að lokum smá myndir af strákunum mínum í nýju buxunum sínum sem ég saumaði á þá í dag!

Villidýrin eru vöknuð!

Þær eru komnar,

pínulitlar, hraðar og grimmar

Zanzare:

Moskító

Við erum búin að byrgja okkur inni í kastalanum.

Komið flugnanet í alla glugga

En þær bíta þegar við förum út.

Það er samt eins og að blóðið mitt hafi náð að mynda eitthvað móteitur, finnst bitin ekki eins slæm og í fyrra...

og þvílíkur munur að hafa netið!

Fórum í 4 ára afmæli á laugardaginn, þar var ég bitin.

Fórum fyrst í yndislegt íslendingaboð til Gunnu og Ara í Róm þar sem 20 Frónverjar glöddust saman..

ætlum að halda uppá 17. júní í Villa Borghese garðinum á sunnudaginn.

Vona að ég verði ekki bitin þar!

Hér er svo að lokum fjallakjóllinn sem ég var að klára!

Úr einu í annað

Ég hef ákveðið að vaða úr einu í annað í þessari færslu,

lífið í þorpinu hjá litlu íslensku familíunni 

er svo margbrotið 

að það verður bara að vaða!

Sumarið er komið, 

hitinn svífur mjúkur inn um opna gluggana.  

Eiginmaðurinn er í  þessum skrifuðu orðum að sníða í þá flugnanet.

Í gær hitti ég sporðdreka fyrir utan hurðina mína,

hjartað sló nokkuð hraðar en undir venjulegum kringumstæðum, 

en hugrakkar nágrannakonur náðu kauða og settu í krukku.

Sporðdrekar eru sjaldgæfir í Róm, en hér í sveitinni lifa þeir ljúfu lífi og þá sérstaklega hér í kastalanum þar sem mörg hundruð kynslóðir hafa búið um sig í gengum aldirnar..

Þessi sem ég hitti í gær var ekki nema sirka 3 sentímetrar á lengd, þeir stinga ef þeim er ógnað, en stunga frá þeim er ekki hættuleg, hægt að líkja við geitungastungu.

Svo er mér allavega sagt...

 ég hef ekki hugsað mér að sannreyna það neitt!

Í dag kláraði Hinrik Leonard fjórða bekk, hann er búin að standa sig alveg ótrúlega vel í nýjum skóla, 

á nýju tungumáli þar sem ítalir eru ári á undan í stærðfræði.

Ég er svo stolt af honum!

Í gærkveldi var haldin kveðjuveisla fyrir Maestru Lauru sem var að fara á eftirlaun.  Við hittumst á Pizzeriunni og krakkarnir gáfu Lauru gjöf sem hún opnaði við hátíðlega athöfn eins og sést á myndunum:

Við vorum 75 í veislunni, börn og fullorðnir, byrjuðum klukkan 19.30, við Hinrik fórum heim klukkan 23.00 en þá var ekki búið að bera fram kökurnar!

Maestra Laura var uppáhaldkennari Hinriks og hún tilkynnti mér með stolti að Hinrik hefði fengið 9 á stærðfræðiprófi fyrr um daginn!  Hennar verður sárt saknað.

 Maestra Giuliana var líka í veislunni, hún er ekki farin á eftirlaun!

Felix Helgi á viku eftir í leikskólanum, svo fer hann í sumarfrí í allt sumar...  á fimmtudaginn verður sýning í skólanum hans, birti vonandi myndir frá henni.

Felix vaknar glymrandiglaður á hverjum morgni og hlakkar til að fara í skólann.

Ég á tvo duglega, flotta og hugrakka drengi!

Hér sjást þeir í nýju buxunum sínum sem ég saumaði á þá í vikunni.

Á laugardaginn heyrðum við hófagný fyrir utan Kastalann,

Þar voru á ferðinni nokkrir tugir hesta sem verið var að reka uppí fjall:

 Ansi skemmtileg uppákoma, 

Hinrik var úti með Stefano vini sínum sem á heima hér 

fyrir neðan okkur í kastalanum.  

Þeir fylgdust með hrossunum í návígi og enn má finna hestaskít á götunni hér fyrir framan.. viku seinna!

Seinna um daginn fórum við í tvöfalda fermingarveislu uppí þorp,

Emiliano bekkjarbróðir og vinur Hinriks var að fermast "fyrri fermingunni" og bróðir hans Gianmarco var að fermast seinni fermingu, hann er 14 ára.

Hér sjást Hinrik Leonard og Emiliano í kirkjunni við fermingarathöfnina.

Þetta var nú alvöru ítölsk veisla, borðin svignuðu undan kræsingum, fyrst matur svo kökur og endað á ávöxtum.

Læt myndirnar tala sínu máli.

 Felix Helgi og Geraldine

 Felix Helgi í nýjum grænum hörbuxum, HiN design náttúrulega!

 Allir krakkarnir úti að leika!

Kirsuber!

Jæja langur póstur í dag....

nóg í bili!

Markaðsdagur á morgun

Nú er ég búin að vera að undirbúa markaðinn sem verður á morgun í Garbatella hverfinu.

Þetta er sami markaður og ég var á fyrir jólin en núna er hann síðasta sunnudag í hverjum mánuði.

Ég er náttúrulega ekki með húfur hér núna þar sem sumarið er á þröskuldinum en hef verið að íhuga mikið hvað ég á að vera með... hér sjást svipmyndir frá undirbúningnum:

 Slaufuhálsmen úr

roði.

Litríkar töskur 

Innkaupapokar

Hekluð stutt hálsmen 

Slaufueyrnalokkar úr roði

En nú er laugardagur og við erum að fara út að borða í boði Geraldine vinkonu okkar.

Förum á veitingahús í næsta bæ... svakaspennó!